فرزندان امام حسین چه کسانی بودند؟

بر اساس منابع تاریخی و شیعی، امام حسین دست‌کم شش فرزند داشت: سه پسر — علی‌اکبر، علی‌اصغر (عبدالله) و علی بن حسین (امام سجاد) — و چند دختر، که مشهورترینشان سکینه و فاطمه‌ی صغری بودند. منابع مختلف در جزئیات نام و تعداد دقیق دخترانش اندکی اختلاف دارند.

علی‌اکبر، جوانی در اوایل بیست‌سالگی، در میدان نبرد کربلا در سال ۶۱ هجری (۶۸۰ میلادی) به شهادت رسید. علی‌اصغر، نوزادی که به روایت منابع شیعی هنگام درخواست آب برای او در آغوش پدرش تیر خورد، نیز در همان روز جان باخت. دخترانی مانند سکینه همراه کاروان اسیران پس از کربلا به کوفه و سپس دمشق برده شدند.

علی بن حسین (امام سجاد)، که در زمان کربلا نوجوان یا جوانی حدوداً بیستودوساله بود، به‌شدت بیمار بود و نتوانست در نبرد شرکت کند — عاملی که به باور شیعیان، حیات او و ادامه‌ی سلسله‌ی امامت را تضمین کرد. او همراه دیگر بازماندگان به اسارت برده شد و پس از آزادی، به عنوان چهارمین امام شیعیان شناخته شد.

در سنت عامیانه و آیینی شیعی، به‌ویژه در ایران، از دختری خردسال به نام رقیه یاد می‌شود که پس از کربلا در اسارت به دمشق برده شد و اندکی بعد، بر اثر غم از دست‌دادن پدر، در همان‌جا درگذشت؛ آرامگاه منسوب به او در دمشق امروز مقصد زیارتی مهمی است. با این‌همه، مورخان و حتی برخی عالمان شیعه در وجود او به‌عنوان شخصیتی مستقل از فاطمه‌ی صغری تردید دارند — منابع کهن تاریخی نامی روشن و مستقل از «رقیه» ثبت نکرده‌اند، و این روایت بیشتر در متون آیینی متأخر شکل گرفته است. نورجو این اختلاف را همان‌گونه که هست بازتاب می‌دهد.

برای خواندن درباره‌ی امتناع امام حسین از بیعت با یزید، به «امام حسین چرا با یزید بیعت نکرد؟» و برای رویدادهای روز عاشورا به «علت شهادت امام حسین چیست؟» مراجعه کنید. برای آشنایی کامل با تنها پسر بازمانده‌ی امام حسین، صفحه‌ی «امام سجاد» را ببینید.