نورجو
۷ از ۱۴
امام محمدباقر (علیهالسلام)
علم — لقب باقر به معنای «شکافندهی دانش» به او داده شد؛ چرا که دانش دینی را چنان گسترده و ژرف میکاوید که پایهگذار مکتب علمی مهمی در مدینه شد.
امام محمدباقر در سال ۶۷۶ میلادی در مدینه، به عنوان فرزند امام سجاد، به دنیا آمد. مادرش، فاطمه بنت الحسندختر امام حسن و مادر امام باقر. از طریق او، امام باقر هم از سوی پدر (امام سجاد، نوهی امام حسین) و هم از سوی مادر، نوهی امام حسن بود.، دختر امام حسن بود؛ به همین دلیل امام باقر از سوی پدر به امام حسین و از سوی مادر به امام حسن میرسید — ویژگیای منحصر در میان امامان شیعه. بنا بر روایتی، او در واقعهی عاشورا (سال ۶۸۰ میلادی)، در حدود چهارسالگی، همراه پدرش در کربلا حضور داشت؛ رویدادی که در آن پدربزرگش امام حسین به شهادت رسید. امام باقر پس از وفات امام سجاد در سال ۷۱۲ میلادی، در حدود سیوششسالگی، امامت را برعهده گرفت. او به دلیل عمق دانشش در تفسیر قرآن، حدیث و فقه، به باقر (شکافندهی دانش) ملقب شد و در مدینه مکتبی علمی بنیان نهاد که زمینهساز نظام فقهیای شد که بعدها در دوران فرزندش، امام جعفر صادق، به بلوغ رسید. امام باقر در سال ۷۳۲ میلادی، در حدود پنجاهوششسالگی، درگذشت — به باور شیعیان، به دستور هشام بن عبدالملکدهمین خلیفهی اموی که از سال ۷۲۴ تا ۷۴۳ میلادی حکومت کرد. بنا بر روایاتی، او از محبوبیت و مرجعیت علمی امام باقر نگران بود و او را به دربار خود در دمشق احضار کرد؛ منابع شیعی مرگ امام باقر را نیز به دستور مسمومیت او نسبت میدهند.، خلیفهی وقت، مسموم شد — و در قبرستان بقیعقبرستان اصلی مدینه، نزدیک مسجد النبی، که بسیاری از صحابهی حضرت محمد و همچنین امام حسن و چند تن دیگر از امامان شیعه در آن به خاک سپرده شدهاند. مدینه به خاک سپرده شد.
برای بازکردن داستان کامل، چند سؤال کوتاه رو یکییکی جواب بده — بدون زمانسنج و بدون محدودیت در تعداد تلاش.
گزینهای را که فکر میکنی درست است انتخاب کن.
امام باقر در سال ۶۷۶ میلادی در مدینه به دنیا آمد؛ فرزند امام سجاد. مادرش، فاطمه بنت الحسندختر امام حسن و مادر امام باقر. از طریق او، امام باقر هم از سوی پدر (امام سجاد، نوهی امام حسین) و هم از سوی مادر، نوهی امام حسن بود.، دختر امام حسن بود؛ به همین دلیل امام باقر از سوی پدر نوهی امام حسین و از سوی مادر نوهی امام حسن بود — ویژگیای که هیچیک از امامان دیگر شیعه نداشت.
بنا بر روایتی که در منابع شیعی نقل شده، امام باقر در حدود چهارسالگی، همراه پدرش امام سجاد، در واقعهی عاشورا در کربلا حضور داشت؛ رویدادی که در آن پدربزرگش امام حسین و بیشتر مردان خاندانش به شهادت رسیدند. او به دلیل خردسالی، همراه پدرش و دیگر بازماندگان، به کوفه و سپس دمشق اسیر برده شد و بعدها به مدینه بازگشت.
امام باقر دوران کودکی و جوانیاش را در مدینه، در کنار پدرش امام سجاد، گذراند؛ دورانی که در آن امام سجاد آگاهانه از سیاست کناره گرفته و به عبادت و تدریس روی آورده بود. امام باقر از همان کودکی شاهد این رویکرد علمی و دور از قدرت بود و بعدها همان مسیر را با گسترش بیشتری دنبال کرد.
پس از وفات امام سجاد در سال ۷۱۲ میلادی، امام باقر در حدود سیوششسالگی جانشین او در امامت شد. دوران او همزمان با آرامش نسبی سیاسی در قلمرو اموی بود؛ برخلاف پدربزرگش امام حسین، امام باقر هرگز درگیر قیام مسلحانه نشد و بیشتر انرژیاش را صرف تدریس و گسترش دانش دینی کرد.
امام باقر به دلیل عمق و گستردگی دانشش در تفسیر قرآن، حدیث و فقه، به باقر (شکافندهی دانش) ملقب شد. او در مدینه حلقهی درسی بزرگی تشکیل داد که شاگردانی مانند زراره بن اعینیکی از برجستهترین شاگردان امام باقر و امام جعفر صادق، که در انتقال و ثبت احادیث و آموزههای آنان نقش بنیادینی داشت و از راویان اصلی حدیث شیعه بهشمار میرود. را تربیت کرد؛ شاگردانی که بعدها احادیث و آموزههای او را ثبت و منتقل کردند و پایهی نظام فقهیای شدند که در دوران فرزندش، امام جعفر صادق، به بلوغ رسید.
بنا بر روایاتی، هشام بن عبدالملکدهمین خلیفهی اموی که از سال ۷۲۴ تا ۷۴۳ میلادی حکومت کرد. بنا بر روایاتی، او از محبوبیت و مرجعیت علمی امام باقر نگران بود و او را به دربار خود در دمشق احضار کرد؛ منابع شیعی مرگ امام باقر را نیز به دستور مسمومیت او نسبت میدهند.، خلیفهی اموی، از محبوبیت و مرجعیت علمی امام باقر — که در آن زمان در حدود چهلونهسالگی بود — نگران بود و او را به دربار خود در دمشق احضار کرد و با سردی و بدگمانی با او رفتار کرد. با این حال، برخلاف رویاروییهای خشونتآمیز نسلهای پیشین خاندانش با امویان، این تنش هرگز به درگیری مستقیم نینجامید.
امام باقر در سال ۷۳۲ میلادی، در حدود پنجاهوششسالگی، در مدینه درگذشت. منابع شیعی مرگ او را مسمومیت به دستور هشام بن عبدالملکدهمین خلیفهی اموی که از سال ۷۲۴ تا ۷۴۳ میلادی حکومت کرد. بنا بر روایاتی، او از محبوبیت و مرجعیت علمی امام باقر نگران بود و او را به دربار خود در دمشق احضار کرد؛ منابع شیعی مرگ امام باقر را نیز به دستور مسمومیت او نسبت میدهند. میدانند؛ هرچند این نسبت، همانند مسمومیتهای منتسب به دیگر امامان، در منابع اهل سنت با تردید بیشتری نگریسته میشود. او در قبرستان بقیعقبرستان اصلی مدینه، نزدیک مسجد النبی، که بسیاری از صحابهی حضرت محمد و همچنین امام حسن و چند تن دیگر از امامان شیعه در آن به خاک سپرده شدهاند. مدینه، در کنار پدرش امام سجاد و جدش امام حسن، به خاک سپرده شد. فرزندش، امام جعفر صادق، جانشین او در امامت شد.
برای بازکردن عمق تاریخی — جنگها، همعصرها و بحثهای باز مورخان — چند سؤال کوتاه رو یکییکی جواب بده — بدون زمانسنج و بدون محدودیت در تعداد تلاش.
گزینهای را که فکر میکنی درست است انتخاب کن.
حضور امام باقر در کربلا در کودکی و دقت جزئیات این روایت — و اینکه آیا او خاطرهی مستقیمی از آن رویداد داشته یا صرفاً از پدرش و دیگر بازماندگان شنیده بود — میان مورخان محل بحث است.
روایت مسمومیت امام باقر به دستور هشام بن عبدالملکدهمین خلیفهی اموی که از سال ۷۲۴ تا ۷۴۳ میلادی حکومت کرد. بنا بر روایاتی، او از محبوبیت و مرجعیت علمی امام باقر نگران بود و او را به دربار خود در دمشق احضار کرد؛ منابع شیعی مرگ امام باقر را نیز به دستور مسمومیت او نسبت میدهند.، همانند مسمومیتهای منتسب به امام حسن و امام سجاد، در منابع شیعی قطعی دانسته میشود، اما در منابع اهل سنت و پژوهشهای آکادمیک با تردید بیشتری نگریسته میشود.
دقت و میزان گزارشهای مربوط به تنش امام باقر با هشام بن عبدالملکدهمین خلیفهی اموی که از سال ۷۲۴ تا ۷۴۳ میلادی حکومت کرد. بنا بر روایاتی، او از محبوبیت و مرجعیت علمی امام باقر نگران بود و او را به دربار خود در دمشق احضار کرد؛ منابع شیعی مرگ امام باقر را نیز به دستور مسمومیت او نسبت میدهند.، و اینکه آیا این احضار واقعاً به همان شکل روایتشده رخ داده یا بخشی از آن در دورههای بعد اغراقآمیزتر بازگو شده، میان پژوهشگران محل بحث است.
امام محمدباقر پسر امام سجاد بود. بهش «باقر» یعنی «شکافندهی دانش» میگفتند، چون دانش دینی رو خیلی عمیق یاد میگرفت و درس میداد. توی مدینه یه مکتب علمی بزرگ ساخت که خیلی از دانشمندای بعدی از همونجا یاد گرفتند. امام باقر مسموم شد و از دنیا رفت. شیعیان میگن به دستور هشام بن عبدالملکدهمین خلیفهی اموی که از سال ۷۲۴ تا ۷۴۳ میلادی حکومت کرد. بنا بر روایاتی، او از محبوبیت و مرجعیت علمی امام باقر نگران بود و او را به دربار خود در دمشق احضار کرد؛ منابع شیعی مرگ امام باقر را نیز به دستور مسمومیت او نسبت میدهند.، خلیفهی وقت، مسموم شده; اما این هم، مثل خیلی از این روایتها، توی منابع اهل سنت با شک بیشتری نگاه میشه.