കുട്ടികൾക്കായി ഇമാം ഹുസൈന്റെ കഥ: പ്രവാചകൻ ഏറ്റവും സ്നേഹിച്ച കൊച്ചുമകൻ

പ്രവാചകന്റെ ചുമലിൽ കളിച്ച കൊച്ചുമകൻ

ഏകദേശം എ.ഡി. 626-ൽ മദീനയിലാണ് ഹുസൈൻ ജനിച്ചത് — ജ്യേഷ്ഠൻ ഹസന്റെ ജനനത്തിന് ഒരു വർഷത്തിനു ശേഷം. നിരവധി പരമ്പരാഗത വിവരണങ്ങൾ പ്രകാരം, പ്രവാചകൻ ഈ രണ്ട് കൊച്ചുമക്കളെയും അതിരറ്റ് സ്നേഹിച്ചിരുന്നു; ചെറിയ ഹുസൈനെ ചുമലിൽ ഇരുത്തി കളിപ്പിക്കുമായിരുന്നു, ചിലപ്പോൾ നമസ്കാരത്തിനിടയിൽ പോലും. ഹസനെയും ഹുസൈനെയും കുറിച്ച് പ്രവാചകൻ “സ്വർഗത്തിലെ യുവാക്കളുടെ നേതാക്കൾ” എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിച്ചത് — അവർ അദ്ദേഹത്തിന് എത്രമാത്രം പ്രിയപ്പെട്ടവരായിരുന്നു എന്ന് ഈ വാക്കുകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

നഷ്ടങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ബാല്യം

വെറും ആറു വയസ്സുള്ളപ്പോൾത്തന്നെ ഹുസൈന് വല്യുപ്പയായ പ്രവാചകനെ നഷ്ടപ്പെട്ടു. അധികം താമസിയാതെ, മാതാവ് ഫാത്വിമയും അന്തരിച്ചു. പിതാവ് ഇമാം അലിയുടെ വീട്ടിലാണ് ഹുസൈൻ വളർന്നത് — ഒരിക്കലും തന്നെ മറക്കാത്ത വല്യുപ്പയുടെ ഓർമകളുടെ നിഴലിൽ.

ഹുസൈനും ജ്യേഷ്ഠൻ ഹസനും കുട്ടിക്കാലത്തുതന്നെ പിതാവിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ അടുത്തുനിന്ന് കണ്ട് വളർന്നു. പ്രവാചകന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത അനുയായികളിലൊരാളെന്ന നിലയിൽ, പുതുതായി രൂപപ്പെട്ട മുസ്‌ലിം സമൂഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയവും സാമൂഹികവുമായ വെല്ലുവിളികളുമായി അലി വർഷങ്ങളോളം മല്ലിട്ടു — ഈ ഉത്തരവാദിത്തബോധം ഹുസൈൻ കൗമാരപ്രായത്തിൽത്തന്നെ പിതാവിൽ നിന്ന് പഠിച്ചു.

വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, ഹുസൈന് ഏകദേശം 35 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ, പിതാവ് അലി കൂഫയിലെ പള്ളിയിൽ വച്ച് കൊല്ലപ്പെട്ടു. ജ്യേഷ്ഠൻ ഹസൻ കുറച്ചുകാലം ഷിയാ മുസ്‌ലിം സമൂഹത്തിന്റെ നേതൃത്വം ഏറ്റെടുത്തു, എന്നാൽ ഏകദേശം എ.ഡി. 669-ൽ, ഹുസൈന് 43 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ, ഹസനും അന്തരിച്ചു. അതിനുശേഷം ഹുസൈൻ ഷിയാക്കളുടെ ഇമാം (മതനേതാവ്) ആയി അറിയപ്പെട്ടു.

എല്ലാം മാറ്റിമറിച്ച തീരുമാനം

എ.ഡി. 680-ൽ, ഹുസൈന് ഏകദേശം 54 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ, ഉമയ്യദ് ഭരണാധികാരിയായ യസീദ്, തന്നോട് ഔപചാരികമായി കൂറ് പ്രഖ്യാപിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഹുസൈൻ ഈ ആവശ്യം നിരസിച്ചു; വല്യുപ്പ ജീവിച്ചു കാണിച്ച മൂല്യങ്ങളുമായി യസീദിന്റെ ഭരണം പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു.

ഇന്നത്തെ ഇറാഖിലുള്ള കൂഫ നഗരത്തിലെ ജനങ്ങൾ ഹുസൈന് നിരവധി കത്തുകൾ അയച്ചു, തങ്ങളുടെ നഗരത്തിലേക്ക് വന്ന് നേതൃത്വം നൽകണമെന്ന് അഭ്യർഥിച്ചു. കുടുംബത്തോടും ചെറിയൊരു സംഘം അനുയായികളോടും ഒപ്പം ഹുസൈൻ കൂഫയിലേക്ക് യാത്ര പുറപ്പെട്ടു.

കർബല

എന്നാൽ ഹുസൈൻ കൂഫയിലെത്തുന്നതിനു മുൻപ്, കർബല എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് യസീദിന്റെ സൈന്യം അദ്ദേഹത്തിന്റെ വഴി തടഞ്ഞു. കുടുംബാംഗങ്ങളും അനുയായികളും ഉൾപ്പെടെ വെറും 72 പേരോളം മാത്രമുള്ള ഹുസൈൻ, തന്നെക്കാൾ പലമടങ്ങ് വലിയ ഒരു സൈന്യത്തെ നേരിടേണ്ടിവന്നു. നദിയിൽ നിന്നുള്ള ജലവിതരണവും അവർക്ക് വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ടു.

എ.ഡി. 680 മുഹറം പത്താം ദിവസം — പിന്നീട് “ആശൂറാ” എന്നറിയപ്പെട്ട ദിവസം — ഈ അസമമായ പോരാട്ടത്തിൽ ഹുസൈനും ഭൂരിഭാഗം അനുയായികളും കൊല്ലപ്പെട്ടു. സഹോദരി സൈനബ് ഉൾപ്പെടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തിലെ സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും ബന്ദികളാക്കപ്പെട്ട് കൂഫയിലേക്കും പിന്നീട് ദമസ്കസിലേക്കും കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടു. അസുഖം കാരണം യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ കഴിയാതിരുന്ന ഹുസൈന്റെ മകൻ അലി ഇബ്നു ഹുസൈൻ ജീവനോടെ അവശേഷിച്ചു, പിന്നീട് ഷിയാക്കളുടെ അടുത്ത ഇമാം ആയി.

ഹുസൈൻ ഈ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടെങ്കിലും, അവസാന നിമിഷം വരെ അനുയായികൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൂടെ നിന്നു — ഭയം കൊണ്ടല്ല, സ്വന്തം തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൊണ്ട്. പ്രസിദ്ധമായ ഒരു വിവരണം അനുസരിച്ച്, യുദ്ധത്തിന്റെ തലേരാത്രി ഹുസൈൻ അവരോട് പറഞ്ഞു — ആർക്കും ഇരുട്ടിന്റെ മറവിൽ പോകാം, ആരും തടയില്ല എന്ന്; എന്നിട്ടും അവരിലാരും അദ്ദേഹത്തെ വിട്ടുപോയില്ല.